| Słownik |
 |
 |
 |
| Wpisał Sensei |
| Środa, 18. Czerwiec 2008 21:46 |
|
A ai dosłownie harmonizowanie, łączenie, jednoczenie; ai-hanmi pozycja zgodna - układ, w którym ćwiczący stoją w tej samej pozycji (por. gyaku-hanmi) aiki-otoshi "rzut aiki", opiera się na użyciu bioder w celu oderwania od maty stóp przeciwnika i wykonania rzutu. Biodra są tutaj osią dookoła której następuje obrócenie uke i rzut. aiki dosłownie harmonijne oddziaływanie (zjednoczenie) ki; aikido dosłownie droga do harmonii aikikai Fundacja Aikikai jest organizacją związaną z japońską sztuką walki aikido, oficjalnie uznaną przez rząd japoński w roku 1940. Zgodnie z własnymi deklaracjami jest to organizacja „założona w celu przechowywania i promocji ideałów prawdziwego aikido, stworzonych przez Założyciela. (...) jest nadrzędną organizacją służącą rozwojowi i propagowaniu akikdo na świecie.” Aikikai jest często określana jako „parasol” dla organizacji narodowych oraz innych organizacji aikido. Siedziba główna, Aikikai Hombu Dojo, znajduje się w Tokio. aiki-taiso podstawowe ćwiczenia w aikido; rozgrzewka; ćwiczenia wprowadzające arigato dziękuję (por. domo arigato) ashi stopa, noga ashi-sabaki ćwiczenia przemieszczeń, obejmują: ayumi-ashi, okuri-ashi, tsugi-ashi (por. tai-sabaki) atemi uderzenie we wrażliwe miejsce - w aikido ma na celu rozproszenie uwagi przeciwnika ayumi-ashi krok przestawny (zwykły) B bokken drewniana imitacja miecza japońskiego używana w celach treningowych (por. bokuto, jo, tanto) bokuto drewniany miecz bu dosłownie silny, waleczny, odważny, ale również dotyczący spraw wojennych; w aikido sens tego słowa jest rozumiany jako dzielność i odwaga, a nie rywalizacja, czy współzawodnictwo; oryginanie znaczenie bu to: powstrzymać krzyżujące się (walczące) ze sobą włócznie budo dosłownie drogi walki; ogólne określenie japońskich sztuk walki, które rozwinęły się ze sztuk wojennych (bujutsu) np. judo, kendo bujutsu dosłownie sztuki wojenne bushi wojownik, samuraj bushido honorowy kodeks regulujący życie samuraja C chu środek chudan poziom środkowy - od pasa do barków (pojęcie używane do określenia wysokości ataku) (por. gedan, jodan) D dan poziom, stopień mistrzowski (por. yudansha, kyu) do dosłownie droga; metoda, sposób wewnętrznego doskonalenia się; w Japonii sztuki zajmujące się rozwojem duchowym i fizycznym adeptów (nie tylko sztuki walki) utożsamiane są z do dojo miejsce, w którym trenuje się sztuki walki (szkoła), dosłownie: "miejsce drogi" - miejsce, gdzie poszukuje się do dojo cho najważniejsza osoba w dojo - lider, szef danego dojo domo bardzo domo arigato dziękuję bardzo (przyjmuje również formy: domo arigato gozaimas oraz domo arigato godzaimaśta) doshu dosłownie mistrz drogi; tytuł lidera aikido; zgodnie z tradycją japońską, jest to tytuł dziedziczny; obecnie przysługuje on Moriteru Ueshiba - wnuk twórcy aikido dozo proszę E eri kołnierz eri-tori atak polegający na uchwyceniu (trzymaniu) kołnierza partnera F funakogi-undo dosłownie ruch wiosłowania; termin pochodzący od ame-no tori fune, co można przetłumaczyć, jako niebiańska uskrzydlona łódź; pojęcie związane z mitologią japońską oznaczające łódź, którą posługiwał się duch gromu spływający z nieba na Ziemię; funakogi undo wywodzi się z ezoterycznych praktyk shinto mających na celu zjednoczenie ciała i umysłu, które twórca aikido wprowadził do swojego systemu; obecnie funakogi undo to jedno z ćwiczeń wprowadzających (aiki-taiso) służące do poprawienia pracy bioder, wypracowania mocnej, stabilnej postawy oraz do koordynacji oddychania z pracą ciała G gaeshi gaku tradycyjny element wystroju dojo - japońska kaligrafia z nazwą szkoły, mottem lub myślą filozoficzną zawieszana na ścianie w centralnym miejscu sali ćwiczeń, na przeciwko miejsca honorowego (kamiza) gedan poziom niski - od pasa w dół (pojęcie używane do określenia wysokości ataku) gi ubranie, strój (por. keikogi) go pięć gokyo piąta forma podstawowych technik unieruchomień (por. ikkyo, nikyo, sankyo, yonkyo) gyaku odwrotny gyaku-hanmi postawa odwrotna - układ, w którym partnerzy stoją w odwrotnych pozycjach (por. ai-hanmi) H hachi osiem hai tak hajime zaczynać! naprzód! hakama tradycyjne spodnie samurajów, noszone przez mistrzów aikido hanmi postawa, pozycja, również kamae hanmi-handachi pozycja "siedząco-stojąca", ćwiczenia, w których broniący się siedzi, a atakujący stoi happo osiem kierunków (por. shiho) happo-giri hara brzuch, centrum, miejsce, w którym skupia się energia witalna człowieka hidari lewy, lewostronny (por. migi) hidari-kamae postawa, w której lewa noga wysunięta jest do przodu (por. migi-kamae) hiji łokieć hiji-tori trzymanie za łokcie (za rękawy w okolicach łokcia) Hombu Dojo główna kwatera, centrum treningowe w Tokio (zob. Hombu Dojo) I iaido japońska sztuka walki mieczem (dobywania miecza) ich jeden iie nie ikkyo pierwsza forma podstawowych technik unieruchomień (por. nikyo, sankyo, yonkyo, gokyo) irimi podstawowe wejście, ruch do przodu, wejście w partnera irimi-nage rzut, w którym wykorzystuje się wejście irimi tzw. "dwudziestoletnia technika" (por. irimi nage) J jiu dziesięć jiu-waza tori wykonuje dowolne techniki jo drewniany kij jo-dori techniki obrony przed atakiem jo (techniki odbierania jo) jodan poziom wysoki - powyżej barków (pojęcie używane do określenia wysokości ataku) judo ju-jitsu dosł. miękka sztuka juji-garami rzut przez skrzyżowanie rąk (por. juji garami) K kaeshi przeciwny kaeshi waza kontrtechnika kaiten okrągły kaiten-nage rzut obrotowy (por. uchi kaiten nage) kakari-geiko tori jest atakowany przez kilku uke, nadchodzących kolejno z jednego kierunku kamae postawa kamiza miejsce honorowe, czyli miejsce, w którym siada nauczyciel na początku i na końcu treningu (por. shimoza) kata dosłownie forma; termin używany głównie w tradycyjnych sztukach walki, tzn. tych, w których nie występuje rywalizacja sportowa; w odróżnieniu od sportu, gdzie głównym celem treningu jest osiągnięcie poziomu, który pozwoli odnieść zwycięstwo w zawodach, adepci tradycyjnych sztuk walki, ćwicząc formy ustalone przez twórcę danej sztuki dążą raczej do harmonijnego rozwoju ciała i umysłu kata ramię kata-dori atak polegający na uchwyceniu (trzymaniu) za rękaw kimona (ramię, bark) katana miecz katate jedna ręka katate-dori atak polegający na uchwyceniu (trzymaniu) przedramienia przeciwnika katame-waza techniki unieruchomień (por. nage-waza, osae-waza) katsu technika przywracania przytomności po urazach keiko trening, praktyka keikogi strój treningowy używany w sztukach walki ken miecz kendo droga miecza, dyscyplina sportowa ki energia duchowa; koncepcja przenikającej cały wszechświat energii ki jest istotnym aspektem kultury orientalnej - filozofii, medycyny, sztuki; pojęcie ki jest nieprzetłumaczalne na żaden zachodni język, a jego znaczenie można w pełni zrozumieć tylko poprzez własne, indywidualne doświadczenie kiai dosłownie nastrój, usposobienie, charakter, również okrzyk; w sztukach walki kiai na płaszczyźnie fizycznej oznacza przenikliwy okrzyk wydobywający się z głębi ciała (z brzucha - hara); na płaszczyźnie duchowej oznacza emanowanie energii witalnej kihon podstawowy, bazowy kihon-waza techniki wykonywane w sposób podstawowy, bazowy kiri ostrze kiri-otoshi kohai młodszy kolega (por. sempai) koho do tyłu koho-kaiten-ukemi przetoczenie do tyłu - nazwa stosowana zamiennie z ushiro-ukemi (por. zenpo-kaiten-ukemi) kokoro serce, duch kokyu oddech, siła oddechu kokyu-ho "ćwiczenie oddechu", ćwiczenie wykonywane w pozycji stojącej lub siedzącej, polegające na dojściu do centrum partnera, poznawaniu pracy jego ciała przy jednoczesnej pracy nad własnym oddechem kokyu-nage "rzut oddechem" (por. kokyu nage) konnichiwa dzień dobry koshi biodro koshi-nage rzut przez biodro (por. koshi nage) kote nadgarstek (dosłownie: mała ręka) kote-gaeshi rzut wykonywany poprzez wykręcenie nadgarstka (por. kote gaeshi) kubi szyja kubishime atak polegający na duszeniu przeciwnika kumi-jo forma ćwiczeń, w której obaj partnerzy wyposażeni są w jo kumi-tachi forma ćwiczeń, w której obaj partnerzy wyposażeni są w bokken kyu dziewięć kyu stopień uczniowski (por. mudansha, dan) kyudo sztuka strzelania z łuku M ma-ai dystans mae przód mae-geri atak polegający na prostym kopnięciu przeciwnika mae-ukemi pad, przetoczenie do przodu (por. ushiro-ukemi) mawashi odwrotnie, okrężnie men głowa men-uchi cięcie proste z góry w głowę migi prawy, prawostronny (por. hidari) migi-kamae postawa, w której prawa noga wysunięta jest do przodu (por. hidari-kamae) misogi dosłowie obrzęd oczyszczenia; oczyszczenie lub ablucja dokonywane zwykle w wodzie morskiej lub pod górskim wodospadem są dla Japończyków formą religijnej ekspiacji za określone czyny, wydarzenia, w których się brało udział; twórca aikido uważał, że wszystkie techniki aikido są formą misogi (oczyszczenia) mokuso medytować morote obie ręce morote-tori atak polegający na uchwyceniu (trzymaniu) oburącz przedramienia partnera mudansha uczeń posiadający stopień uczniowski - kyu (por. yudansha) mune pierś, tors, korpus mune-dori uchwyt za przód kimona N nage rzut, osoba wykonująca rzut lub inną technikę - nazwa używana zamiennie z tori (por. uke) nage-waza techniki rzutów (por. katame-waza, osae-waza) ne-waza techniki w parterze ni dwa nikyo druga forma podstawowych technik unieruchomień (por. ikkyo, sankyo, yonkyo, gokyo,) Nippon Japonia O o wielki O'sensei Wielki Nauczyciel - tytuł Morihei Ueshiba - twórcy aikido (zob. O'Sensei) obi pas omote ruch do wewnątrz (por. ura) omote-waza ogólna nazwa wersji technik wykorzystujących wejście przed centrum przeciwnika (por. ura-waza) omoto-kyo dosłownie nauka wielkiej podstawy; sekta shintoistyczna (por. shinto) założona w Japonii pod koniec XIX w przez Nao Deguchi i Onisaburo Deguchi; uważa się, że współpraca założyciela aikido i Onisaburo w latach 1920-35 dała początek stworzeniu filozofii aikido onegae-shimasu dosłownie: proszę mnie nauczyć - formuła wypowiadana na początku treningu, a także w trakcie przed rozpoczęciem ćwiczenia osae naciskać, dźwignia osae-waza techniki dźwigni (por. katame-waza, nage-waza) otagai-ni-rei ukłon wzajemny pomiędzy partnerami otoshi obniżenie , tai otoshi - rzut z obniżeniem pozycji R randori wolna walka rei ukłon ritsu-rei ukłon w pozycji stojącej (por. za-rei) roku sześć ryo-kata-dori atak polegający na uchwyceniu (trzymaniu) dwoma rękoma za ramiona przeciwnika ryote dwie ręce ryote-dori atak polegający na uchwyceniu (trzymaniu) dwoma rękoma za dwie ręce przeciwnika ryu szkoła S sabaki ... (por. ashi-sabaki, tai-sabaki) samurai samuraj san trzy sankyo trzecia forma podstawowych technik unieruchomień (por. ikkyo, nikyo, yonkyo, gokyo) sayonara do widzenia seiza siad japoński sempai uczeń starszy stopniem (por. kohai) sensei nauczyciel (sztuki walki) shi cztery shichi siedem shidoin instruktor - formalny tytuł shihan mistrz - formalny tytuł shiho cztery kierunki (por. happo) shiho-giri cięcie w czterech kierunkach shiho-nage rzut w czterech kierunkach (por. shiho nage) shikko sposób przemieszczania się w pozycji klęcznej shime duszenie shimoza miejsce na macie (tatami), gdzie siadają ćwiczący (por. kamiza) shinto shodan pierwszy dan (pierwszy stopień mistrzowski) shomen shomen-uchi cięcie proste z góry na głowę przeciwnika sokumen soto zewnętrzna strona, na zewnątrz (por. uchi) soto-kaiten ruch na zewnątrz (por. uchi-kaiten) soto-kaiten-nage suburi indywidualne techniki ćwiczeń przyużcyiu bokken i jo (por. kata) sumi-otoshi suri-ashi suwari-waza techniki wykonywane w pozycji siedzącej lub klęczącej (por. hanmi-handachi-waza, tachi-waza) T tachi stojąc, w pozycji stojącej tachi-dori techniki obrony przed napastnikiem uzbrojonym w miecz (techniki odbierania miecza) tachi-waza techniki wykonywane w pozycji stojącej (por. hanmi-handachi-waza, suwari-waza) tai-jutsu techniki walki wręcz (bez użycia broni) tai-sabaki ćwiczenia zwrotów i obrotów ciała, obejmuje tenkan, irimi-tenkan, ikkyo-undo, shiho-undo (por. ashi-sabaki) tanto drewniana imitacja noża (por. bokken, jo) tanto-dori techniki obrony przed napastnikiem uzbrojonym w nóż (techniki odbierania noża) tatami mata te ręka tegetana dosł. "ręka-miecz" tekubi nadgarstek ten-chi-nage rzut "niebo-ziemia" (por. tenchi nage) tenkan obrót, zejście z linii ataku poprzez obrót tori partner wykonujący techikę obronną (por. uke) tsugi-ashi krok dostawny tsuki uderzenie proste U uchi uchi uchi-kaiten uchi-kaiten-nage rzut obrotowy wykorzystujący ruch do wewnątrz, przejście pod ramieniem partnera (por. uchi kaiten nage) uchi-deshi uczeń mieszkający razem ze swoim nauczycielem ude przedramię ude-kime-nage rzut wykorzystujący dzwignię na staw łokciowy Ueshiba (zob. O'Sensei) uke partner atakujący, na którym wykonuje się technikę obronną (por. tori) ukemi obrona, pad, przewrót ukemi-waza techniki padów i przewrotów undo ura odwrotnie, do tyłu (por. omote) ura-waza ushiro tył, z tyłu, do tyłu ushiro-kubishime atak z tyłu z duszeniem ushiro-ryote-dori uchwyt z tyłu, obiema rękami za obie ręce ushiro-ukemi przetoczenie do tyłu, pad do tyłu (por. mae-ukemi) ushiro-waza techniki obrony przed atakiem z tyłu W waza techniki Y yame stop! yoko bok, w bok, w kierunku bocznym yoko-men yoko-men-uchi atak z góry, okrężny, na głowę (skroń) lub szyję yonkyo czwarta forma podstawowych technik unieruchomień (por. ikkyo, nikyo, sankyo, gokyo, lub też yonkyo) yudansha uczeń posiadający stopień mistrzowski - dan (por. mudansha) Z zagi siedząc, w pozycji siedzącej zanshin pozostawanie w stanie czujnej gotowości za-rei ukłon w pozycji siedzącej (por. ritsu-rei) zazen pozycja medytacyjna - siad w pozycji lotosu lub siad klęczny na piętach zenpo do przodu zenpo-kaiten-ukemi przetoczenie do przodu - nazwa stosowania zamiennie z mae-ukemi (por. koho-kaiten-ukemi) zori japońskie klapki zubon spodnie do kimona zuki patrz. tsuki |
| Zmieniony ( Wtorek, 24. Sierpień 2010 11:19 ) |
